De ontmoetingsruimte eigent zich uitzonderlijk goed voor ceremoniële diensten, jaardiensten en herdenkingen en geeft ruimte aan ongeveer honderd mensen.

Welkom bij Bergerbos

Vijf pilaren markeren de toegangsweg naar Natuurbegraafplaats Bergerbos in het Midden-Limburgse St.Odiliënberg. Ze symboliseren de vijf vingers van een hand. Met enige verbeelding wuiven ze je gastvrij toe...

Bergerbos is een modelbegraafplaats en is tachtigduizend vierkante meter groot en biedt theoretisch plaats aan twintigduizend overledenen. Al wandelend door dit bijzondere bos merk je niet op dat je op een begraafplaats bent. Geen geijkte rijen graven, geen keurig aangeharkte paadjes, geen afgedwongen stilte. Wel doorgezaagde boomstammen die mensen gebruiken om met een kannetje koffie, een glaasje wijn of een leesboek bij het graf te zitten. Of gewoon de stilte en de rust inademen die dit bos je biedt. Bergerbos ademt dan ook een heel andere sfeer uit dan een traditionele begraafplaats. Hier hebben mensen de regie over hun dood in eigen hand. Hier kun je bij leven al de laatste rustplaats uitzoeken. Samen met je partner of kinderen slenterend door het groen op zoek naar een plekje voor de laatste slaap.

De natuurbegraafplaats wordt niet omringd door hekken. Er is geen toegangspoort en net zo min kent deze bijzondere begraafplaats openings- en sluitingstijden. Mensen en dieren zijn er dag en nacht welkom. ‘Vrijheid’ is dan ook het sleutelwoord voor deze begraafplaats. Wie de begraafplaats eenmaal bezocht heeft, is geraakt door de natuurschoon, het rustieke karakter en de vertrouwde omgeving.

Op onze begraafplaats is een speciale plek gereserveerd voor overleden kinderen. Op Bergerbos vormen de kinderen letterlijk het middelpunt van de begraafplaats. De kindergraven liggen in het hart van Bergerbos want kinderen vormen ook het hart van onze samenleving. Kinderen die Bergerbos bezoeken kunnen er naar hartelust schommelen en spelen.

In een dalletje is van louter hout een openluchtdienstplaats gebouwd. Hier worden bezoekers en nabestaanden in de gelegenheid gesteld om ceremonies te houden of om doodgewoon te zitten en stil te zijn. Op enkele meters afstand van de openluchtdienstplaats ligt een grafheuvel prominent in het hart van Bergerbos. Omringd door twaalf grote keien die verwijzen naar de twaalf tekens van de dierenriem.

Lopen over de begraafplaats is letterlijk lopen door een bos. Links en rechts prijken bordjes met gereserveerd. Alsof je op ‘natuurlijke’ hoteldeuren klopt. Willekeurig in het park verspreid liggen de graven gemarkeerd met een zwerfkei of een met mos bedekt beeldje dat eenzaam wacht op de volgende bezoeker. Een dure gepolijste steen is in Bergerbos niet nodig en hoort hier ook niet thuis. Een zwerfkei mag u uitzoeken en plaatsen zonder extra kosten. Omdat er geen dure gepolijste steen nodig is zijn de kosten voor een begraving op Natuurbegraafplaats Bergerbos aanzienlijk lager dan een traditionele begraafplaats.

De graven hebben verschillende afmetingen en zijn dan ook onderverdeeld in een familie-, bos- of natuurgraf. Ook urnengraven zijn onderverdeeld in deze drie categorieën. Het strooiveld, waar de namen van de overledenen boven de grond uit rijzen, grenst aan een mooi aangelegde vijver waar ruimte is voor rust en bezinning.

Begraven in Bergerbos doen de nabestaanden met hart en ziel, vol overgave. Vaak komen er geen officiële dragers aan te pas maar regelen familieleden en vrienden de ceremonie, waarmee de intimiteit nog eens wordt benadrukt. Elk afscheid is anders. Kinderen zitten soms op de kist van opa of oma en rijden met een bolderkar, die meestal wordt getrokken door familieleden, het bos in naar de laatste rustplaats.

De natuur heeft de tijd en ook Bergerbos heeft de tijd. En mensen krijgen er alle tijd en gelegenheid om na te praten, om het glas te heffen op de overledene en om hun emoties de vrije loop te laten. Hiervoor is een prachtige ontmoetingsruimte ter beschikking dat dit mogelijk maakt. De ontmoetingsruimte eigent zich ook uitzonderlijk goed voor ceremoniële diensten, jaardiensten en herdenkingen en geeft ruimte aan ongeveer honderd mensen.

Door het taboe op de dood wordt er toch nog weinig gedacht aan begraven in de natuur. Voor veel mensen is het een raar idee dat je bij ons kunt ‘picknicken’ terwijl je tegelijkertijd op een begraafplaats bent. Toch zijn de reacties van de mensen zonder uitzondering positief. Vooral jongeren en natuurliefhebbers kloppen bij ons aan. En mensen die toevallig voorbij fietsen, afstappen en nieuwsgierig zijn naar wat hier gebeurt.